ผมเปิดทีวีผ่านรายการทุ่งแสงตะวันอยู่บ่อยๆแต่ก็ไม่เคยดูสักตอน และผมเดินผ่านหนังสือของคุณนิรมล
มาหลายเล่มแต่ไม่เคยซื้อมาอ่านสักที บอกตรงๆเลยว่าคิดว่าคงจะเป็นเรื่องเรื่อยเปื่อยเหมือนที่ดาราและ
ผู้มีชื่อเสียงทั้งหลายชอบเขียนพ็อกเก็ตบุคกัน

วันนั้นบังเอิญหาหนังสืออะไรอ่านไม่ได้ก็เลยหยิบ "กินลมชมตะวัน" กลับบ้าน ซื้อมาตั้งนานแล้วก็ยังวาง
อยู่ในตู้หนังสือรกๆ

หลายวันก่อนเบื่อเต็มทีเลยขนหนังสือไปนอนอ่านในป่าเสียสามวัน ตอนนี้นึกดีใจที่บังเอิญซื้อหนังสือ
เล่มนี้มาและบังเอิญหยิบไปอ่าน เพราะหนังสือเล่มนี้ "มี" มากกว่าที่ผมคาดหวังไว้มาก

ใช่ เรื่องอาจจะเป็นเรื่องเรื่อยๆอ่านสบาย แต่หากแฝงไว้ด้วยความนุ่มลึกจนต้องคิดตาม แซมด้วยภาพ
สีน้ำที่ดูแล้วสบายใจกับความงดงามของโลกผ่านสายตาและพู่กันของผู้หญิงคนนี้