ปีๆหนึ่งผมอ่านหนังสือมาก ซื้อหนังสือบ่อยจนกลายเป็นนิสัยว่าเห็นร้านหนังสือที่ไหนก็ต้องเร่
เข้าไปหา

ในบบรดาหนังสือที่ซื้อ ที่มากที่สุดก็คงไม่พ้นหนังสือที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางและป่าดงอย่างที่
เอามาเขียนเล่าให้ฟังกันนี้แหละ

ผมผลิกดูหนังสือที่เกี่ยวกับการเดินทางบนแผงร้อยเล่ม เก้าสิบห้ามักจะเล่าถึงการเดินทางและ
สิ่งที่พบเห็นชนิดข้าพเจ้าไปที่เมืองนี้เห็นอะไร ออกเดินทางจากเมือแล้วเลี้ยวขวาจากนั้นก็เลี้ยว
ซ้ายเจออีกอย่าง ราวกับหนังสือแนะนำสถานที่และเส้นทางท่องเที่ยว อ่านมากๆเข้าแล้วก็เบื่อ ผม
จึงไม่ค่อยจะเอาหนังสือประเภทนี้มาแนะนำกัน ใครอยากไปที่ไหนก็ไปหาซื้อเล่มนั้นกันเองก็แล้วกัน

อีกห้าเล่มในร้อยน่าสนใจกว่าตรงที่ผู้เขียนเข้าถึงสิ่งที่อยู่และที่เป็นของสถานที่นั้น, วัฒนธรรม
และความคิดที่แตกต่าง บางเล่มน่าสนใจขึ้นไปอีกที่เข้าถึงจิตวิญญาณและสิ่งที่ซ้อนเร้นอยู่ให้ขบ
คิด

แต่เล่มนี้เป็นเล่มที่ร้อยหนึ่ง "คนในความทรงจำ" ไม่ได้พูดถึงสถานที่ ไม่ได้พูดถึงวัฒนธรรม
แต่หากเป็นการเล่าถึงเสี้ยวชีวิตของคนที่ผู้เขียนได้พบพานจากการเดินทาง

คุณภาณุ เป็นคนที่เดินทางมากอย่างน่าตกใจ เขาไปในที่ๆเราส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยินแม้เต่ชื่อไม่ว่า
จะเป็นเมืองกันดารในอินเดีย, เกาะห่างออกไปจากผื้นดินของออสเตรเลีย, โมร็อกโค และรวม
ทั้งซอกมุมต่างๆในเมืองไทยที่ไม่เคยบันทึกไว้ในหนังสือเล่มไหนมาก่อน แค่ซื้อมาอ่านเรื่องราว
ตรงนี้ก็คุ้มแล้วเพราะอย่างคุณกับผมนี้คงไม่มีบุญได้ไปตระเวณซอกแซกเท่าคุณภานุ

ที่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่งก็คือ ผู้เขียนมิได้แต่เพียงเล่าถึงผู้คนที่พบเจอ แต่หากยังแฝงแง่คิดเอา
ให้เราคิดคำนึงถึงความแตกต่างที่น่าชื่นชมบนโลกใบนี้