John ไปอัฟริกาตั้งแต่อายุ 18 และปักหลักอยู่ที่นั้นจนตลอดชีวิต เขาได้เห็นท้องทุ่งอัฟริกาที่แออัดไปด้วยฝูงสัตว์สุดลูกหูลูกตา ในช่วงชีวิตของเขา John ได้เห็นป่าดงที่หดหายกลายเป็นเมือง เห็นชนเผ่ามนุษย์กินคนที่กลายเป็นคนงานในโรงงาน ทั้งหมดน้ล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงไปของอัฟริกาที่ไม่อาจย้อนกลับ  ในหนังสือเล่มนี้ John เล่าถึงประสพการณ์ชั่วชีวิตของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เหยียบย่างเข้าสู่อัฟริกา การล่าสัตว์ การนำขบวนซาฟารีที่ยิ่งใหญ่ที่เราไม่นึกว่าจะมีที่ไหนได้นอกจากในภาพยนต์ การเดินทางสู่ดินแดนลึกลับหลายแห่ง ตลอดจนชีวิตความเป็นอยู่ของชนเผ่าพื้นเมืองที่เขาได้พบเห็น

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือแนวป่าดงที่ผมชอบที่สุดในบรรดาหนังสือประเภทนี้นับร้อยเล่มที่ผมคยอ่าน เพราะว่านอกจาก การเล่าถึงการล่าสัตว์ที่ตื่นเต้นชนิดที่รพินทร์ ไพรวัลย์ต้องเรียกพ่อแล้ว หนังสือเล่มนี้ยังทำให้ก่อเกิดจินตนาการถึงความยิ่งใหญ่ของป่าอัฟริกาในอดีตได้ค่อนข้างแจ่มชัด

อีกอย่างหนึ่งที่น่าสนใจก็คือ ถึงแม้ John จะเป็นคนที่ชื่นชอบการล่าเป็นชีวิตจิตใจ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็เป็นคนที่รักและหวงแหนธรรมชาติ โดยเฉพาะเมื่อเขาเริ่มที่จะเห็นว่าป่าดงแห่งอัฟริกาเริ่มที่จะหมดไป จนกระทั่งพรานใหญ่คนนี้กลายเป็นพนักงานพิทักษ์ป่าไป

หนังสือเล่มนี้พิมพ์ออกมานานแล้วอาจจะทำให้หาซื้อได้ยากสักหน่อย ผมเห็นว่าที่ร้านดอกหญ้า(เซ็นทรัลลาดพร้าว) ยังมีวางอยู่ เล่มนี้ไม่ควรพลาดครับ