ผมเคยหยิบ "คันโค้งเหนือคมคลื่น" ของผู้เขียนคนเดียวกันนี้ขึ้นมาผลิกดูเพราะเคยติดใจสำนวนการ
เขียนในนิตยสารมาก่อน แต่แล้วก็วางมันกลับลงไปในหิ้งของร้าน เพราะดูคร่าวๆแล้วน่าจะเป็นเรื่องราว
ของคนออกไปตกปลา และผมเองไม่ใช่คนตกปลา

ไม่กี่วันก่อนผมหยิบ "ระบำดอกฝนที่ระนองกลับบ้าน" และก็ไม่ผิดหวังเลย

ใช่ หนังสือเล่นนี้เป็นเรื่องราวการเดินทางของคนที่ชอบตกปลา แต่จุดหมายที่เสาะหากลับไม่ใช่ปลา
สิ่งที่พบพานและถ่ายทอดออกมายิ่งไม่ใช่

จากหนังสือเล่นนี้ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าการออกตกปลาของบางคนก็ไม่แตกต่างกับการตระเวนไพรสู่ดงลึก
ที่ปราศจากผู้คน, การแบกกล้องออกเก็บภาพตามลำพัง หรือแม้แต่ผู้ที่ออกจาริกแสวงบุญสันโดด
ในเนื้อแท้ ทุกอย่างนี้คือสิ่งเดียว

การกลับสู่ความเรียบง่ายในธรรมชาติ การเป็นอิสระจากพันธนาการของสังคมที่นับวันยิ่งแน่นหนา

หนังสือเล่นนี้ถ่ายทอดสิ่งเหล่านี้ได้อย่างดียิ่ง

ผมไม่ใช่คนตกปลา แต่จากนี้ไปผมคงออกไปซื้อคันโค้งเหนือคมคลื่นมาอ่าน และไม่แน่อีกไม่นาน
ผมอาจมีคันเบ็ด....