The World Best Fishing Stories

The World Best Fishing Stories โดย Field & Stream Fish Stories เป็นแสลงภาษาฝรั่งที่แปลว่าเรื่องโม้ๆ เพราะนักตกปลามักจะเป็นนักเล่าเรื่องที่(ออกจะโม้ๆ)เก่งกันทุกคน ทันทีที่ได้ปลา เราก็เริ่มพล็อตเรื่องที่จะเล่า ว่ากันว่าการตกปลาแล้วปล่อยเป็นการอนุรักษ์ปลาที่ได้ผลที่สุด เพราะจากเวลาที่ปล่อยจนถึงเวลาที่นักตกปลากลับไปเล่าให้เพื่อนฟัง ปลาตัวนั้นจะโตขึ้นเป็น  2 เท่าแล้วเป็นอย่างน้อย!!! แม้แต่ในวันที่เราไม่ได้ออกไปตกปลา เราก็จะพยายามพล็อตเรื่องที่จะหาเหตุผลจำเป็นที่จะออกไปตกปลาให้ได้ Field & Stream เป็นนิตยสารที่ตีพิมพ์เรื่องราวดีๆของการใช้ชีวิตกลางแจ้งมายาวนานถึง 120 ปี จากนิตยสารนี้เขาคัดเอาเรื่องตกปลาที่ดีที่สุดมารวมกันไวในเล่มนี้! ผมอ่านแล้วชอบมากทุกเรื่องครับ...

Old Man and The Boy

หนังสือ Old Man and The Boy ของ Robert Ruark เป็นนวนิยายคลาสสิคที่ผมรักที่สุดเล่มหนึ่ง หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่สื่อความหมายที่งดงามที่สุดของชีวิตเด็กผู้ชายคนหนึ่ง Robert เล่า ถึงเรื่องราวที่เขาได้ ใช้ชีวิตในวัยเยาว์กับ The Old Man ปู่ของเขาผู้ซึ่งสอนให้เด็กชายรู้จัก กับชีวิตกลางแจ้งไม่ว่าจะเป็นการหัดยิงปืน, ตกปลา, ล่าสัตว์, ฝึกหมาล่าเนื้อ และสำคัญที่สุด ความหมายและการใช้ชีวิตของชีวิตลูกผู้ชายคนหนึ่ง. เป็นเรื่องของตาที่สอนหลายให้รู้จักการใช้ชีวิตกลางแจ้งในแบบอเมริกันชน...

ความงดงามที่ซ่อนอยู่

เมื่อรถจอดสนิท ผมก็ต้องรีบเปิดประตูลงไปบิดตัวให้กระดูกและสำไส้กลับเข้าที่ เวลา 17 ปีที่ผ่านดูเหมือนว่าไม่ได้ทำให้การเดินทางสู่บ้านนาเกียนง่ายขึ้นเลย แต่ 17 ปีนั้นก็นานมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรมากมาย หมออนามัยสหายเก่าผู้มีฉายาในทีวีภายหลังจากที่เราได้เดินทางด้วยกันว่า “หมอผีบ้า” ก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นนานแล้ว เด็กหนุ่มผู้ช่วยหมอที่เคยไปด้วยกันก็กลายเป็นบาทหลวงที่โบสถ์ประจำหมู่บ้าน บ้านช่องที่เคยเป็นเรือไม้ไผ่ก็กลายเป็นบ้านที่สร้างใหม่อย่างมั่นคงแข็งแรง พะตี่นุเดินยิ้มร่าออกมาจากบ้าน “กินข้าวหรือยัง มากินข้าวกัน” โดยไม่ฟังคำตอบ พะตี่หันไปสั่งหลานสาวให้หุงข้าวทันที เรานั่งกินน้ำเย็นที่พะตี่ (ภาษากระเหรี่ยงแปลว่าลุง) รินให้ แล้วนั่งคุยกันที่ลานบ้าน ผมเอ่ยปากขอความช่วยเหลือหลายๆอย่างในการที่เราจะมาจัดกิจกรรมเดินป่าที่ผ่านสันเขาไม่ไกลจากบ้านแก พะตี่นุรับปากจัดการให้หมด แถมยังบอกว่าไม่มีปัญหา คนแถวนี้ญาติๆแกทั้งนั้น รวมทั้งกำนันที่อยู่บ้านใกล้ๆนี่ด้วย “นอนนี่สักคืนซิ จะรีบไปไหน” พะตี่ชวนด้วยรอยยิ้ม ทั้งหมดนี้ดูเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนที่รู้จักกันมานาน...

เลือกหม้อใครคิดว่าไม่สำคัญ

หลังจากการเดินทางที่ยาวนาน วันอันเหน็ดเหนื่อยในป่าดง ไม่มีอะไรจะสุขไปกว่าการแช่น้ำในห้วย, ล้อมวงกินอาหารอร่อยๆกับเพื่อนฝูง แล้วเอนหลังลงนอนบนที่นอนอุ่นๆนุ่มๆ หม้อทำอาหารเป็นปัจจัยหลักอย่างหนึ่งของการออกไปใช้ชีวิตกลางแจ้งครับ หม้อสำหรับเดินป่าแค้มปิ้งมีให้เลือกมากมายครับ ทุกแบบล้วนทำอาหารให้เรากินได้ ไม่มีหม้ออะไรดีอะไรไม่ดี แต่หม้อแต่ละชนิดมีจุดเด่นต่างๆกันและเหมาะกับการใช้งานที่แตกต่างกันครับ คุณสมบัติของหม้อไม่ว่าจะเป็นวัสดุ, สารเคลือบ, รูปทรง และความหนา ล้วนแล้วแต่ส่งผลต่อการใช้งานของหม้อครับ ลองมาดูกันทีละข้อเลยครับ เริ่มจากวัสดุที่ใช้ทำหม้อกันก่อน วัสดุที่ใช้ทำหม้อเดินป่า แค้มปิ้ง นี่มีมากมายหลายชนิดครับ เช่น อะลูมินั่ม อะโนไดซ์อะลูมินั่ม ไททาเนียม สเตนเลส เหล็กหล่อ (Cast Iron) ลองมาดูกันทีละตัวนะครับ อะลูมินั่ม อะลูมิเนียม...

จัดเป้ไปเดินดอย

จัดเป้ไปเดินดอย (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Fjallraven Thailand Trail) การจัดของลงเป้ไปเดินดอย เราต้องพิจารณารายละเอียดเป็นอย่างมากครับ เพราะน้ำหนักแต่ละกิโลกรัมนั้นมีผลอย่างมากและจะเพิ่มความรู้สึกอย่างทวีคูนเมื่อเราเดินไปหลายชั่วโมงและต้องต่อสู้กับความสูงชันของเส้นทาง ดังนั้นของที่หยิบลงเป้จึงต้องเป็นของที่จำเป็นต้องใช้จริงๆและเป็นของที่มีคุณภาพดีไว้ใจได้และมีขนาดเล็กน้ำหนักเบา เริ่มกันที่ของที่สำคัญที่สุดสองอย่างก่อน คือเป้และรองเท้า เพราะถ้า 2 อย่างนี้ดีและเหมาะสมกับการใช้งานแล้วคุณจะมีความสุขในการเดินดอย แต่หากเลือกมาผิดละก็ ทุกย่างก้าวของคุณจะเป็นความทุกระทม ปวดเท้าระบมไหล่ไปทุกขณะจิต ผมจัดรองเท้าเป็นอุปกรณ์สำคัญอันดับหนึ่ง และเป็นสิ่งที่คนมองข้ามและละเลยในรายละเอียดมากที่สุด การเลือกรองเท้าเดินป่ามีรายละเอียดมากมาย ตั้งแต่ประเภทของรองเท้า ไปจนถึงรูปทรงของเท้า คนส่วนใหญ่ (รวมทั้งผมจนกระทั่งไม่นานมานี้) มักจะคิดว่ารองเท้าขอให้เป็นรองเท้าหุ้มข้อก็เป็นรองเท้าเดินป่าเหมือนๆกันหมด บางคนก็คิดว่ารองเท้าวิ่งเทรลก็ใช้เดินป่าได้เหมือนกัน ขอตอบแบบกำปั้นทุบหัวเลยว่าไม่จริงครับ รองเท้าเดินป่าจริงๆนั้นมีโครงสร้างที่แข็งแรงที่จะปกป้องเท้าเราจากการใช้งานหนักบนเส้นทางทรหดที่เราไม่ค่อยจะพบเจอในชีวิตปรกติ และยังช่วยรับแรงกระแทกที่เกิดจากการเดินโดยมีเป้ที่เป็นน้ำหนักส่วนเพิ่มของร่างกายเราซึ่งไม่ใช่น้ำหนักปรกติอีกด้วย แม้กระทั่งรองเท้าเดินป่าแท้ๆก็ยังแยกเป็นหลายประเภท ตามนี้ครับ ...

อินทรี อันดามัน

ความสุขอย่างหนึ่งของการไปภูเก็ต คือการที่จะได้มีโอกาสไปคารวะ และสนทนากับ สุภาพบุรุษกลางแจ้งที่ผมเคารพนับถือเป็นอย่างมาก พี่อดุลย์ "อินทรี อันดามัน" หนึ่งในนักเขียนของนิตยสาร "ชีวิตกลางแจ้ง" ที่เป็นตำนาน "อินทรี อันดามัน" คือผู้ที่ถ่ายทอดเรื่องราวการตกปลาในท้องทะเลลึกให้พวกเราผู้ที่ไม่เคยมีโอกาสได้ออกไปพบเจอได้สัมผัสผ่านตัวหนังสือในสำนวนที่งดงามหมดจด จนเสมือนเราอาจคิดไปว่าเราอยู่บนเรือด้วยเมื่อปลาใหญ่ตัวนั้นโฉบเหยื่อ พี่อดุลย์ผู้ที่เป็นหนึ่งใน Outdoors Man และผู้รักธรรมชาติในสัดส่วนลงตัวที่หาไม่ได้แล้วในคนยุคปัจจุบัน ทุกครั้งที่ได้พบกันผมก็ได้โอกาสดีที่จะได้ฟังเรื่องเล่าและรับความรู้มหาศาลที่สะสมมาจากการออกทะเลนับสิบๆปี ถ่ายทอดออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มและเรียบเรียงมาอย่างสละสลวยราวกับจะบันทึกลงไปเป็นบทความได้โดยทันที ทุกครั้งที่พบกันพี่อดุลย์จะพาพวกเราหลบออกไปจากความวุ่นวายของเมืองท่องเที่ยว ไปสู่มุมสงบ,​ ธรรมชาติที่งดงามและไม่มีใครรู้จักนอกจากชาวบ้านในพื้นที่ ภูเก็ตจึงเป็นทริปแห่งความสุขใจทุกครั้งเสมอมา ขอคารวะ "สุภาพบุรุษกลางแจ้ง" พี่อินทรี อันดามันครับ

ชีวิตที่ห้าวหาญของ Jumping General : James Gavin วีรบุรุษและยอดผู้นำตัวจริง

ยุคสมัยเปลี่ยนไปมาก เปลี่ยนไปรวดเร็ว หลายอย่างก็เปลี่ยนไปให้ชีวิตผู้คนดีขึ้น แต่บางอย่างก็เปลี่ยนไปและสูญหายอย่างน่าเสียดาย ผมกำลังพูดถึงความกล้าที่จะใช้ชีวิตห้าวหาญ กล้าที่จะเผชิญกับสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ที่ดูเหมือนจะหายไปจากสังคมนี้เหลืออยู่เพียงในภาพยนต์ ในยุคนี้สมัยนี้เรามักจะมี Hero เป็นนักกีฬา, นักร้อง,​ดารานักแสดง, net idol หรือเจ้าสัวที่ร่ำรวย แต่หากได้มองย้อนไปในประวัติศาสตร์กันบ้างอาจจะได้เห็นวีรบุรุษแท้ๆที่ไม่เคยปรากฎตัวในหน้าโทรทัศน์หรือ Facebook คนเหล่านี้ล้วนมีความน่าสนใจและน่าทึ่งเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความกล้าหาญ, ความเสียสละ และ ความเป็นผู้นำ ท่านนายพล James Gavin ผู้มีฉายาว่า Jumping General...

เดินป่าหน้าฝน บนเขากำแพง

อีก 10 นาที จะตีห้า  "ฉัน เพื่อน มอเตอร์ไซค์” การเดินทางกำลังจะเริ่มต้นขึ้น    ปลายทางคือ อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์   ระยะทางกว่า 200 กิโลเมตร ไม่ยาวไกลนัก หากพูดถึงอุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ อาจฟังดูไม่คุ้นหูมากนัก  อุทยานแห่งชาติเฉลิมรัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ในเขตอำเภอศรีสวัสดิ์ เดินทางง่าย ถนนหนทางดี มีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจหลากหลายไม่ว่าจะเป็น น้ำตก เส้นทางศึกษาธรรมชาติ ถ้ำธารลอด หรือจะเป็นเส้นทางเดินป่าเขากำแพง...

คนที่ไม่เคยท้อ 

เรานั่งพักกันอยู่บนสันเขา ท่ามกลางแดดจ้าของเดือนมีนาคมที่ร้อนราวกับจะละลายทุกอย่างลงในพริบตา หุบเขาที่มองเห็นบางแห่งมีรอยถูกเผาไหม้เกรียม ผมและสหายอีก 5 คน มาอยู่กันที่นั้นด้วยความฝันร่วมกันว่าจะสร้างเส้นทางเดินป่าระยะไกลสักเส้นหนึ่งให้คนไทยได้เดินกันเหมือนกับที่มีในต่างประเทศ ความฝันของการสร้างเส้นทางนี้ไม่ใช่ชื่อเสียงของการพิชิตสิ่งใด แต่หากเราอยากให้คนในเมืองได้มาเห็นว่าต้นน้ำนั้นเป็นอย่างไรและได้เรียนรู้การใช้ชีวิตในธรรมชาติอย่างช่วยกันรักษาให้ยั่งยืน ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้น เราอยากให้ชาวบ้านในพื้นที่ได้รายได้จากการนำทางและการจัดการเส้นทางนี้โดยไม่ต้องผ่านคนกลางเพื่อให้เขาได้รับประโยชน์ทางตรงจากการคงอยู่ของผืนป่า และหวังว่าทั้งหมดจะนำไปสู่การร่วมกันรักษาและร่วมกันใช้ประโยชน์จากป่าต้นน้ำผืนนี้ไว้ด้วยแรงกายแรงใจของทุกฝ่าย ระหว่างที่เราพักเหนื่อยหลบแดดอยู่ใต้ร่มไม้ คำถามที่ติดอยู่ในใจหลายๆคำถามจากสหายรุ่นน้องก็ทะยอยออกมา "แล้วถ้าทางอุทยานเขาไม่ให้เราเดินละครับ" "แล้วถ้าไม่มีคนมาเดินกับเราละครับ" "แล้าถ้าทำเสร็จแล้วชาวบ้านไม่สามารถดูแลจัดการกันเองต่อละค่ะ" "คนเขาจะเชื่อมั๊ยครับ ว่าเรามาช่วยเขาจริงๆไม่ได้หวังอะไรตอบแทน" คำถามที่ขาดคำตอบยังมีมากมาย อุปสรรค์ที่มองเห็นนั้นเรียงราย ผมไม่มีคำตอบอะไรที่จะดีไปกว่าที่จะบอกน้องว่า "เราลงมือทำกันดู ถ้าเราไม่สำเร็จ เราก็ทำกันใหม่อีก ที่สำคัญเราต้องไม่ท้อกันซะก่อน" "อย่าลืมนะว่า เราได้รู้จักคนหนึ่งที่ไม่เคยท้อ" พระองค์ท่านจะทรงเป็นแรงบันดาลใจให้เราตลอดไป เครดิตภาพจากหนังสือ "50 ฝน"

ทิเบต 4.0, วัด-วัง-เวอร์ อลังการ

    ทิเบต 1.0, วัด-วัง-เวอร์ อลังการ  ทิเบต ดินแดนในฝัน ดินแดนลี้ลับ มีความน่าอัศจรรย์ และความเป็นที่สุดของโลกอีกหลายอย่าง โดยเฉพาะคำว่า ที่ราบสูงทิเบต ดินแดนแห่งหลังคาโลก เป็นการท้าทายให้หลายคนต้องไปเยือนให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิต รวมทั้งผมด้วยเช่นกัน เมื่อได้มีโอกาสแบกเป้กล้องท่องเที่ยวถ่ายรูปแล้ว เลยอดเอามาเล่าไม่ได้เกี่ยวกับความสวยงามตามธรรมชาติของภูมิประเทศ ผู้คนที่มีความเคารพศรัทธาในพระพุทธศาสนานิกายตันตรยานหรือวชิรยานอย่างยิ่ง ในอดีตทิเบตเคยมีวัดและอารามสงฆ์หลายพันแห่ง แต่หลังจากจีนเข้ามาปกครองแล้ว ปัจจุบันเหลือไม่ถึง 200 แห่ง และเหลือวัดที่สำคัญอีกไม่ถึง 10 วัด ที่ผู้มาเยือนทิเบตจะต้องไปชม...
- Advertisement -

POPULAR POSTS

MY FAVORITES

I'M SOCIAL

0FansLike
11,229FollowersFollow
65,987FollowersFollow
17,813SubscribersSubscribe