Home

ประตูเปิดพรวดออก พร้อม ๆ กับที่เหล่าชายวัยฉกรรจ์ก้าวลงจากขบวนรถ
กล้องดิจิตอลหลากหลายรุ่น ก็รัวระงมแข่งกันเก็บภาพ.. โชะเชะ ๆ 
ราวกับจะเปิดศึกประกาศสงคราม บนทิวเขาเงาเมฆ อย่างไรอย่างนั้น
เสียงกระหน่ำรัวร่ำอย่างเมามันของชัตเตอร์ออโต้โฟกัส ค่าสปีดและรูรับแสง ฯลฯ
ถูกกำหนดขึ้นตามแต่โพรเซสเซอร์ของกล้องเหล่านั้น จะคำนวนประมวลผลออกมา

" นี่มันทัวร์เกาหลี นี่หว่า.. "  พี่ Cowboyเปรยขึ้นเสียงดังฟังชัด ระหว่างแย่งกันถ่ายแนวป่าหิน ริมถนนสายหนึ่ง
ก่อนถึงบ้านหลักซาว*  แขวงบอลิคำไซ  ทางตอนกลางของสปป.ลาว
ซึ่งก่อนหน้านี้ก็เปิดศึกเดือดดวลกล้องลองเลนส์ มาด้วยกันตลอดทาง ..

สิ้นเสียงปรารภดังกล่าว.. ก็ตามด้วยเสียงหัวเราะครื้นเครงของเหล่า " ลูกทัวร์ " เพียงแต่ว่าไม่ใช่ " เกาหลี "
แต่นี่เป็น " ทัวร์ลาว " ของเหล่าบรรดาเพื่อนสนิทชิดเชื้อที่รวมตัวกันมาท่องเที่ยวเองตามใจฝัน
มิได้ซื้อแพกเกจทัวร์เหมาจ่าย อะไรแต่อย่างใด ..

ทริปนี้ลุล่วงไปได้ด้วยดี หลังจากเผชิญโชคผจญภัยใกล้จะสิ้นสุดลงที่เมืองปากเซ  แขวงสวรรค์เขต
ผมเริ่มอ่อนล้าอิดโรยจากการเดินทางไกล พ่วงท้ายด้วยอาการไข้จากหลายสัปดาห์ก่อน
ขณะนี้เริ่มทำพิษซะแล้วทั้ง ๆ ที่เกือบจะหายดี ..สะเออะมาตากฝน ตากแดด ตากลม   ช่างน่าสมน้ำหน้าตัวเองยิ่งนัก
แต่พิษไข้  อาการเจ็บป่วย ไม่ได้ทำให้ผมกังวลใจเลยแม้เพียงเล็กน้อย
หากเป็นเพราะรู้สึกว่า ยังไม่ได้ภาพดี ๆ ทั้ง ๆ ที่กดชัตเตอร์มาแล้ว หลายร้อยภาพ ...

หรือว่าผมคาดหวัง มากเกินไป
หรือว่าผมมองข้ามอะไรไป
หรือว่ามันกลายเป็นเพียง มุมกล้อง
หรือว่ากล้องเป็นแค่กล่อง บันทึกมัน

พี่ ๆ ถามผมว่า " ตุ๊งถ่ายไปกี่ร้อยรูปล่ะ เมมโมรี่เต็มหรือยัง "
ยังไงดีล่ะครับ.. สำหรับผมแล้ว..ขอเพียงรูปเดียว ก็พอ

ประตูรถเปิดออกอีกครั้ง บริเวณทางเข้าแหล่งมรดกโลกวัดภู เมืองจำปาสักเก่า**
 " จะถ่ายไปทำไมนะ ไอ้ป้ายโทรม ๆ เก่า ๆ ผุ ๆ เนี่ย "    ผมนึกบ่นพี่ปุ้ม อยู่ในใจ
ทันใดนั้น.. เด็กสาวร่างน้อย เนื้อตัวมอมแมม ก็เดินสวน เลี้ยวผ่านมา...
ทันใดนั้น.. กล้องโอลี่ อีวรรณ*** พร้อมด้วยเลนส์ 14-54 f2.8-3.5 โหมดแมนนวลเต็มรูปแบบ  ก็เริ่มต้นสำแดงเดช

แหะ ๆ  และ.. ทันใดนั้น ..พี่ปุ้ม ก็คงนึกบ่นผม อยู่ในใจ ..เช่นกัน

TOONG
ความทรงจำในลาวกลาง สิงหาคม 49

*      ซาว ภาษาลาวแปลว่ายี่สิบ
   ผู้เขียนคาดว่าบ้านหลักซาว นี้ถูกเรียกขานจากหลักไมล์ที่ยี่สิบ นับจากชายแดนเวียดนาม

 **    เรื่องเล่าจำปาสักเก่า ... เมืองซึ่งเคยถูกปกครอง ทั้งจากพม่า ไทย ฝรั่งเศส  และเวียดนาม ...
เค้าหน้าจิ้มลิ้มของเด็กคนนี้ ... หรือคือเธอ ..เชื้อสายจากอดีต  ..ตัวแทนแห่งกาลเวลา
หน้าผากไม่โหนก ตาไม่ห่าง ดั้งไม่ยุบ จมูกไม่บี้ ไม่หนักไปทางเขมร ไม่เหมือนคนอื่น ๆ ในแถบนี้
(  ก็คงเหมือนกับป้าย โทรม ๆ เก่า ๆ ผุ ๆ ของพี่ปุ้ม ซึ่งก็คงไม่มีที่ไหนเหมือนนั่นแหละ .. )

***แหง๋ล่ะครับ.. นี่มันกล้อง Olympus E1 น้องหนูของตาเกิ้นเขาล่ะ  ให้ผมมาลองเล่น
หลังจากถ่ายภาพเด็กสาวร่างน้อยคนนี้ และหลังจากกลับจากทริปลาวครั้งนั้น
ก็ทำเอาผมร้อนรุ่ม ลนลานเผ่นไปหามาครอบครองแทบไม่ทัน ..เหมือนโดนมนต์ต้องสะกด ยังไงยังงั้น
ใครก็ตามที่ใจไม่แข็งพอ อย่าได้หลงคารมตาเกิ้น ทดลองลั่นชัตเตอร์เป็นเด็ดขาด ...ขอย้ำนี่เป็นคำเตือน

****ส่วนพี่ Cowboy หลังจากทริปนั้น ..อิ ๆ  ไปไหน ผมก็ไปด้วยตลอด

คุยกันรอบกองไฟ

เซ็นสมุดเยี่ยม

สมัครสมาชิก Thailand Outdoor ฟรี