Home

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไรทำครับ มานั่งนึกๆ ดูแล้ว ที่ผมเคยโพสต์รูปนกไปเยอะแยะเนี่ย ไม่ค่อยได้เคยเล่าให้
ฟังเลยว่ากว่าจะได้มานี่มันต้องแลกด้วยความพยายามขนาดไหน และผมมีวิธีเตรียมตัวยังไง... วันนี้ก็
เลยมาเล่าให้ฟังกันครับและจะทยอยเล่ากันเรื่อยๆ เป็นคอลัมน์ประจำบีพีเลยละกัน อิอิ

ประเดิมกันด้วยทริปที่เพิ่งผ่านไปสดๆ ร้อนๆ ดอยอินทนนท์ ครั้งที่ 1/2544 นี่เอง คงจะจำกันได้กับภาพ
นกเค้าป่าสีน้ำตาลที่ผมเคยโพสต์ไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนะครับ ไปชมภาพเค้าที่ผมเลือกเก็บเพียงภาพ
เดียวกันก่อน อันนี้ใช้ PS ลบกิ่งไม้ด้านบนซ้ายออกไป

ขอท้าวความไปถึงเมื่อปีที่แล้วซักเล็กน้อย...

อันว่าเมื่อปีที่แล้ว ช่วงวันหยุดวันปิยะฯ นี่ละ พวกเราชาว @กล้อง@ ส่วนนึง ได้จัดทริปไปดอยอินทนนท์กัน
ซึ่งนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้ไปที่นั่น ตอนนั้นเพิ่งจะหัดถ่ายภาพนกใหม่ๆ เลยครับ ไปด้วยใจฮึกเหิมว่านก
ต้องเยอะมากๆ แน่ๆ ซึ่งก็พอสมควรครับ แต่ภาพออกมา... แหะๆ ทริปแรกๆ น่ะครับก็ได้แต่ทำใจละ

เข้าเรื่องดีกว่า ตอนนั้นก็ได้พบและรู้จักกับพี่ๆ นักถ่ายภาพนกหลายคน ซึ่งก็ได้รับฟังมาว่า ที่ด่านสองตอน
กลางคืนมักจะมีนกเค้าป่าตัวใหญ่ตัวนึงมาเป็นประจำ ถ่ายได้ง่ายๆ ผมกับพี่สาวน้อยฯ ก็เลยไปนั่งเฝ้ามั่ง
แล้วก็ แหะๆ แห้วครับ ไม่เห็นแม้แต่เงา...ก็ได้แต่ฝากกับลมกับฟ้ากับต้นไม้แถวนั้นว่า... ไว้วันหลังจะกลับ
มาล้างแค้น...

ปีนี้ได้โอกาศ ทันทีที่ผมขึ้นไปถึงด่านสอง ผมก็ถามเจ้าหน้าที่ว่าปีนี้นกเค้าป่ายังออกมาหากินอยู่แถวนั้นรึ
เปล่า คำตอบทำให้ผมเริ่มมีความหวัง "ยังอยู่ครับ เมื่อคืนก็มาตอนสามทุ่ม"

คืนนั้นผมไปนั่งรอตั้งแต่สองทุ่ม สามทุ่มก็แล้ว สี่ทุ่มก็แล้ว ก็ยังไม่มีวี่แวว ประกอบกับอากาศเริ่มเย็นลง
เรื่อยๆ และผมก็ยังไม่ได้นอนหลังจากที่ขับรถมาตลอดคืนในคืนก่อน ก็เลยกลับลงไปนอน

เช้าวันต่อมาต้องเจ็บใจเป็นอย่างยิ่ง เมื่อเจ้าหน้าที่บอกว่า เมื่อคืนมาเค้ามาสี่ทุ่มครึ่ง หลังจากผมกลับลง
ไปได้แป๊บเดียว .........

เย็นวันนั้น ผมไปนั่งกินข้าวที่ร้านลุงแดงด้วยใจกระวนกระวาย คืนนี้มันจะมามั้ยน้อๆ พอกินข้าวเสร็จ พา
สาวๆ ที่ออฟฟิศที่ไปกับผมไปส่งที่เต๊นท์แล้วผมก็ขับขึ้นไปที่ด่านสอง ไปถึงตอนสองทุ่มครึ่ง เจ้าหน้าที่เห็น
หน้าผมก็ยิ้มร่า แล้วบอกประโยคที่ทำให้ผมแทบหมดกำลังใจ "เค้ามาตอนหกโมงครึ่งรอบนึงแล้วครับ มี
นักท่องเที่ยวที่ไหนไม่รู้ดันเอาหมามาด้วย หมาเห่าใหญ่ เค้าก็เลยบินหนีไป.... ไม่รู้จะมาอีกรึเปล่า"

แต่ไหนๆ ก็ขึ้นมาแล้ว ผมประกอบกล้องอย่างช้าๆ ในใจน่ะ เริ่มจะหมดหวังแล้ว แต่ก็ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว
นี่หว่า... ประกอบกล้องเสร็จก็เอาไปวางเล็งไปยังกิ่งที่ได้ข่าวว่าเค้าชอบมาเกาะบ่อยๆ จากนั้นก็ไปนั่งรอ
อยู่ตรงด่าน คอยช่วยเจ้าหน้าีที่เปิดที่กั้นรถเวลามีรถผ่าน วันนี้ผมเอาเสื้อกันหนาวมาด้วย ช่วยไ้ด้เยอะ
ทีเดียว

สามทุ่ม... สี่ทุ่ม... เวลาผ่านไปโดยไม่มีวี่แววว่านกเค้าจะมา เจ้าหน้าที่ก็ดี๊ดี คอยเดินมาช่วยส่องไฟหาตาม
ต้นไม้ใหญ่แถวนั้น แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา...

ห้าทุ่มเป๊ง ผมซึ่งกำลังนั่งเหม่อมองดูเจ้าหน้าที่ดูบอลในโทรทัศน์อยู่ ก็หันไปมองต้นไม้เปล่าๆ ต้นเดิม
แต่เอ๊ะ... นั่นมันตัวอะไรหว่า เบ้อเริ่มเชียว โผล่อยู่ตรงง่ามไม้ เมื่อกี้ยังไม่มีนี่หว่า

ใช่แหงๆ ใจผมตอบกลับมาแบบนั้น พร้อมๆ กับที่มันเริ่มเต้นเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ

ไวเท่าความคิด มือผมยกไฟฉายกดโป้งไปตรงนั้นทันที พลันก็มีแสงสีแดงเล็กๆ สองดวงฉายตอบกลับมา
ใช่แล้ว!!! เค้าแน่นอน!!!

ผมเดินไปเคาะกระจกเรียกพี่เจ้าหน้าที่ให้มาช่วยส่องไฟ ตรงจุดนั้นมีกิ่งไม้บังเค้าอยู่เต็มๆ แต่เพื่อความ
ไม่ประมาท ผมกดไปก่อนทันทีสองภาพ นี่คือหนึ่งในนั้นครับ...

จากนั้น ผมก็ขยับหามุมใหม่ เพื่อหลบกิ่งไม้กิ่งนี้ แต่ก็ยังรกอยู่ดี แต่ก็อย่างว่าละครับ เพื่อความไม่
ประมาท ผมกดไปอีกสองภาพ...

หลังจากภาพนี้ผ่านไป อยู่ๆ เค้าก็หายไปจากช่องมองภาพ ผมรีบละสายตาจากช่องมองทันที ก็ได้ทันเห็น
เค้าโฉบลงที่พื้นคล้ายกับจะจับตัวอะไรซักอย่าง แล้วก็บินกลับไปเกาะตรงต้นไม้ข้างถนน ผมและพี่เจ้าหน้า
ที่ค่อยๆ เดินตามไป พอได้ระยะ ผมก็ตั้งกล้อง พอมองเข้าไปในกล้อง โห... คับเฟรมเลยครับผมเลยต้อง
ถอยหลังออกมาอีก พอเล็งอีกที อ้าวหายไปไหนแล้วฟะ...

เค้าโฉบลงมาที่พื้นอีกแล้วครับ แต่คราวนี้กลับไปเกาะกิ่งเดิม ผมบอกให้พี่เจ้าหน้าที่ฉายไฟ จัดองค์ประกอบ
 โฟกัส แล้วยิงไม่นับเลยออกมาข้างหลังรกไปนิดครับ ก็เลยใช้ PS ลบทิ้งซะหายวับไปกับตา...

หลังจากนั้นเค้าก็บินกลับไปเกาะต้นไม้ใหญ่หลังห้องน้ำต้นเดิมกับตอนแรก แต่คราวนี้กิ่งโล่งๆ เลย
เจ้าหน้าที่กระซิบบอกผมว่า กิ่งนี้แหละ ที่ใครๆ เค้าก็ถ่ายกันได้ เป็นกิ่งชอบเลย ผมก็กดมาอีกแบบไม่นับ
 ได้เป็นภาพแรกนั่นละครับ แล้วเค้าก็บินเข้าป่ารกไป

จากต้นจนจบนี่เพียงไม่ถึงสิบนาทีเท่านั้น แต่สำหรับผมแล้ว ช่างเป็นสิบนาทีที่เต็มอิ่มเหลือเกิน นกเค้า
ตัวใหญ่ที่ผมอยากจะเห็นอยากจะถ่ายภาพมานานนั้น ตอนนี้ก็ได้เห็นแล้ว ได้ถ่ายภาพแล้ว ใครที่ไม่เคย
ถ่ายภาพนก คงจะไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนี้แน่ๆ มันซู่ซ่า มันดีใจอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ....

และนี่ก็คือที่มาของภาพนี้ครับ นกเค้าป่าสีน้ำตาล (Brown Wood Owl) ดาราเด่นที่ไม่น่าพลาดสำหรับ
ดอยอินทนนท์

 อิอิ อุปกรณ์เหรอครับ

 EOS D30 + EF 500mm f/4.5L (ได้ความยาวโฟกัสจริงๆ เทียบเท่า 800 มม.) + flash 550EX + flash
extender + ขาตั้ง + สายลั่น + ไฟฉายแรงๆ

iso 400, auto white balance ถ่ายที่ f/4.5 ความไวชัตเตอร์ 1/200 วินาที, E-TTL flash วัดแสง partial
ที่ตัวนก

แล้วก็เสื้อกันหนาว ตัว กับหัวใจเต็มร้อยครับ

Headbanger
Post ใน Blue Planet เมื่อ 30 ต.ค. 44

คุยกันรอบกองไฟ

เซ็นสมุดเยี่ยม

สมัครสมาชิก Thailand Outdoor ฟรี