|
เราเริ่มออกเดินทางจากสโมสรขี่ม้า บ้านคนรักม้า ล้อหมุนเวลาประมาณ 06.30 น. ที่ออกเช้าก็เพราะทางคู่ขนานถนน
พหลโยธินขาออก เต็มไปด้วยโรงงาน หากออกสายกว่านี้รถจะติด เพราะถนนจะเต็มไปด้วยรถบัสขนส่งคนงานเข้า
ย่านอุตสาหกรรม อีกประการหนึ่งเราต้องการมีเวลาท่องเที่ยว ถ่ายรูปในตัวเมืองแม่สอดก่อนค่ำ
สำหรับจักรยานยนต์ถึงแม้คันจะเท่ากับสามล้อ แต่กฎหมายไม่ให้ใช้ทางพิเศษต้องวิ่งบนถนนธรรมดา ออกจากคอก
ม้าคลองสี่ฝั่งใต้ ใช้ถนนรังสิต-นครนายก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 305) เลี้ยวขวาเข้าถนนพหลโยธิน (ทางหลวง
หมายเลข 1) ส่วนรถแลนด์ครุยเซอร์ศักดินาวิ่งทางพิเศษมอเตอร์เวย์ได้ ใช้วงแหวนรอบนอกตะวันออกขาออก ไปเจอ
กันที่ชุมทางต้นทางหลวง 32 สายเอเชีย มุ่งหน้าอำเภอบางปะอิน อยุธยา
ทางหลวงสาย 32 เชื่อมต่อ 5 จังหวัดทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย เริ่มจากปทุมธานี, พระนครศรีอยุธยา,
อ่างทอง, สิงห์บุรี สิ้นสุดและบรรจบกับถนนพหลโยธิน (หมายเลข 1) ที่อำเภอมโนรมย์ ทิศเหนือของชัยนาท สภาพ
อากาศกลางฤดูฝน ไม่ร้อนมากนักมีแดดสลับกับเงาเมฆที่กระจัดกระจาย นาฬิกาข้อมือ Suunto บอกอุณหภูมิกลาง
แจ้งอยู่ที่ประมาณ 30-34 องศาเซลเซียส
หากคุณเดินทางด้วยมอเตอร์ไซต์ ใช้เส้นทาง 32 ช่วงระหว่างอยุธยาและอ่างทอง ให้ระวังลมพัดขวางถนนจะค่อนข้าง
แรง โดยเฉพาะขณะที่คุณแซงรถใหญ่เช่นรถบัส หรือรถบรรทุก บีเอ็มดับบลิว อาร์1150จีเอส น้ำหนักรถรวมคนขับร่วม
400 กิโลกรัม ยังถึงกับส่าย พื้นผิวจราจรขาออกมุ่งหน้าทิศเหนือค่อนข้างเรียบ แต่ขากลับเข้ากรุงเทพ ถนนช่องทาง
ซ้ายบางช่วงจะขรุขระเสียหาย ต้องเพิ่มความระมัดระวัง ทั้งหลุมบ่อบนถนนและยานพาหนะที่เปลี่ยนช่องทางกระทันหัน
เมื่อใดก็ตามที่ผมเดินทางขึ้นเหนือใช้ถนนสาย 32 ผมมักจะใช้ปั๊มน้ำมันเจ็ท ที่อำเภอบางปะหัน พระนครศรีอยุธยา
หน้าวัดตลาดแก้ว (พิกัด N14 28.523 E100 31.927) เป็นจุดรวมพล เติมน้ำมันให้กับรถและคาเฟอีนให้คน สถานี
บริการแห่งนี้โอ่โถงกว้างขวาง ห้องน้ำสะอาดมาตรฐานเจ็ทครับ ภายในยังมีร้านกาแฟสดและเคาน์เตอร์เอาไว้ให้
สมาชิกมนุษย์มดง่าม นั่งพักอาศัยแอร์เย็นๆจิบคาปูชิโน่หลบแดด ก่อนออกห้อท่องถนนหลวง
เวลาประมาณ 8.50น. เรามาถึงเขตจังหวัดสิงห์บุรี เฮียจื้อ วิทยุแจ้งสมาชิกมดง่ามที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาบิดให้ชะลอ
ความเร็ว เข้าจอดรับประทานอาหารเช้าที่ร้านขายต้มเลือดหมูโด่งดังชื่อ เล็กชวนชิม (พิกัด N14 53.773 E100 25.255)
อยู่บนสาย 32 ฝั่งขาออก ก่อนถึงแยกตัดกับถนน 335 เข้าตัวเมืองสิงห์บุรี ประมาณ 850 เมตร ร้านนี้อาหารอร่อย
ห้องน้ำสะอาด จากนั้นก็มุ่งหน้าเข้าจังหวัดชัยนาท
จากสุดเส้นทางสาย 32 เข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 1 พหลโยธินที่อำเภอมโนรมย์ จังหวัดชัยนาท ระยะทาง 25 กิโลเมตร
ด้านซ้ายมือมีถนนสาย 122 เลี่ยงเมืองสภาพใหม่เอี่ยม หากท่านผู้อ่านไม่มีความจำเป็นต้องเข้าตัวเมืองนครสวรรค์
แนะนำใช้เส้นทางที่ว่านี้ ไม่ต้องผ่าเข้ากลางชุมชนให้เสียเวลา ได้ยินเสียงแว่วๆจากวิทยุสื่อสารในรถ Land Cruiser
ว่าผู้โดยสารอยากซื้อขนมโมจิ ของอร่อยประจำจังหวัด ตลอดข้างทาง 122 มีร้านขายของฝากเรียงรายเป็นระยะๆครับ
ที่สำคัญ ร้านเหล่านี้ตั้งอยู่นอกไหล่ทางจราจร ไม่ได้เป็นแผงลอยอยู่ข้างถนน จอดซื้อสินค้าได้อย่างปลอดภัย สะดวก
โยธิน
ถนนสาย 105 มุ่งหน้าแม่สอดแยกออกจากถนนพหลโยธิน หมายเลข 1 ที่อำเภอห้วยนึ่ง จังหวัดตาก จากต้นทาง
105 ไปจนถึงทางเข้าอุทยานแห่งชาติห้วยลานสาง เป็นระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร ถนนยังพอคงความเป็นเส้น
ตรง ระดับความสูงกว่าระดับน้ำทะเลที่ต้นทาง 130 เมตร ไต่ขึ้นเรื่อยๆไปถึง 230 เมตร
จากห้วยลานสางระยะทาง 16 กิโลเมตรถึงตลาดดอยมูเซอ คุณจะเริ่มสัมผัสบรรยากาศธรรมชาติของภาคเหนือ ระดับ
ความสูงไต่ขึ้นไปจนถึง 850 เมตร ประกอบกับเมฆฝนดำทะมึนที่ระดับไม่กี่ร้อยเมตรปกคลุมยอดเขา ทำให้อุณหภูมิ
ลดลงเหลือเพียง 24 องศา ความร้อนที่ระอุขึ้นจากถนนคราอยู่บนพหลโยธินหายไปสิ้น กลิ่นควันพิษของไอเสียรถ
เปลี่ยนมาเป็นกลิ่นไอดิน กลิ่นต้นข้าวที่ปลูกเขียวขจีทั้งสองฝั่งถนน สลับกับกลิ่นฟืนที่ชาวบ้านทั้งไทยและกระเหรี่ยง
จุดเพื่อหุงหาอาหารกลางวัน
เราจอดพักที่ตลาดดอยมูเซอ เพยาว์ศรีถือโอกาสปรับหน้าจอเครื่องรับจีพีเอสเพิ่มกำลังขยายของแผนที่ นอกเหนือไป
จากแนะนำเส้นทางสู่จุดหมาย ในสภาพถนนลัดเลาะเทือกเขาที่เราไม่สามารถมองเห็นอีกด้านของโค้ง แผนที่จีพีเอส
สามารถบอกให้รู้ได้ว่าโค้งข้างหน้ามีลักษณะเช่นใดก่อนไปถึง ทำให้ผู้ขี่มีโอกาส "แต่งตัว" ชิดขอบทางด้านนอก แตะ
เบรก เปลี่ยนเกียร์ ลดความเร็วให้เหมาะสมกับคุณลักษณะของถนน เตรียมตัว "เท" เข้าโค้ง
บนถนนสาย 105 จากตลาดดอยมูเซอ ระยะทาง 50 กิโลเมตร ถึงวงเวียนปากทางเข้าอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
เป็นทางคดเคี้ยวลงเขา ความสูงลดระดับมาเหลือเพียงประมาณ 240 เมตร เราตรงเข้าโรงแรมเพื่อลงทะเบียน และ
เปลี่ยนเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยความชื้นจากเม็ดฝน ขี่แมงกะไซต์มาทั้งวันเพยาว์ศรีขอสบายบ้าง เลยเปลี่ยนมานั่งรถ
โตโยต้า แลนด์ครุยเซอร์โดยมีบอกอเหลิมเป็นโชเฟอร์ ออกจากโรงแรมใช้ถนนอินทรคีรี บรรจบกับถนนสาย 105 ก่อน
ถึงสนามบินแม่สอด มุ่งหน้าชายแดนไทย-พม่า
แม่น้ำเมยเป็นเส้นแบ่งเขตฝั่งตะวันตกระหว่างไทยกับประเทศเมียนมาร์ ตลาดริมเมยตั้งอยู่ทางทิศเหนือของสะพาน
มิตรภาพฯ สินค้าที่ขายมีตั้งแต่เครื่องมือขนาดเล็ก ส่วนใหญ่มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ เน้นราคาถูกคุณภาพก็ตามราคา
อาหาร และสินค้าพื้นเมือง ได้แก่เสื้อผ้าไปจนถึงเครื่องประดับ สินค้าพื้นเมืองน่าจะเป็นของซื้อไว้ใช้เองหรือเป็นฝาก
ที่เหมาะสมที่สุด แต่สิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงคืออาหารสำเร็จรูป เช่นขนมถุง และเครื่องกระป๋อง เพราะที่ซื้อมาทั้งหมดจาก
หลายร้าน เก่าหมดอายุกินไม่ได้ต้องโยนทิ้งลงถังขยะ
เช้าวันที่สองของการเดินทาง สายฝนโปรยปรายตั้งแต่สุริยายังไม่ส่องแสง เหมือนกับเป็นสิ่งบอกเหตุว่า การเดินทาง
สู่อุ้มผาง อีก 1,300 โค้งข้างหน้าไม่ธรรมดา คณะเดินทางรอจนถึงเวลาประมาณ 9.30 น. พระพิรุนท่านยังทำงานไม่
หย่อน จึงตัดสินใจเริ่มออกเดินทางตามถนนสาย 1090 จุดหมายแรกของเราคือ อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ
ทางเขาน้ำตกพาเจริญ (พิกัด N16 29.914 E98 44.794) เลยสามแยกถนนสาย 1090 ตัดกับ 1206 ประมาณ 5
กิโลเมตร หรือเป็นระยะทางประมาณ 40 กิโลเมตร จากวงเวียนทางเข้าอำเภอแม่สอด อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 660
เมตร เป็นน้ำตกหินปูนที่เกิดจากลำห้วยน้ำไหล มารวมกับแหล่งน้ำซับ มีลักษณะคล้ายกับขั้นบันไดขึ้นดอย มีความ
สูงถึง 97 ชั้น ชั้นล่างสุดเป็นแอ่งน้ำ คณะเดินทางหยุดถ่ายรูป บริโภคบรรยากาศจนเป็นที่พอใจ แล้วออกเดินทางต่อ
|
