|
อยากจะชวนกันไปบริจากของให้กับชาวบ้านในเขตแม่เงากันในช่วงวันหยุดปีใหม่นี้ครับ
ชาวบ้านในบริเวณนั้นเกือบทั้งหมดเป็นชาวกระเหรี่ยงที่สร้างบ้านอยู่กระจายกันเป็นหมู่บ้านเล็กๆ
ชีวิตของพวกเขาดำรงอยู่ได้ในแบบเดียวกับที่เคยเป็นเมื่อหลายสิบหลายร้อยปีก่อน ไม่มีถนน ไม่มีไฟฟ้า
พวกเขาปลูกข้าวเลี้ยงสัตว์และหาของป่าเอาแค่พอกินไปวันๆ ไม่มีการขายไม่มีการสะสม ชีวิตของพวกเขา ไม่เรียกว่าอดอยากขัดสนแต่ก็ไม่มีความฟุ่มเฟือย
ที่จริงแล้วผมเคยมีความคิดว่าไม่น่าจะยื่นมือเข้าไปเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของพวกเขาเพราะเราอาจเป็นผู้ที่ทำลาย ความเรียบง่ายนั้น แต่ผมได้พบเจอกับครูใหญ่ของโรงเรียนในระแวกนั้นหลายท่าน คุณครูเล่าให้ผมฟัง ถึงเรื่องราว
ของโรงเรียนและเด็กนักเรียนที่นั่น และขอให้ผมมาบอกให้เพื่อนๆช่วยบ้างเท่าที่จะทำได้
ชาวบ้านในพื้นที่นี้มีรายได้ต่ำมากเฉลี่ยแล้วต่ำกว่า หนึ่งพันบาทต่อครอบครัวต่อปี (ครับผมเขียนไม่ผิดหรอก)
นักเรียน ไม่ได้ขัดสนเรื่องอาหารการกิน แต่เขาก็ไม่มีเงินที่จะซื้อหาของจำเป็นอื่นเช่นเสื้อผ้า เครื่องกันหนาว (บางหมู่บ้านอยู่สูงเกือบพันเมตรจากระดับน้ำทะเล อากาศหนาวเย็นเกือบทั้งปี)
เมื่อปีที่แล้วผมได้ขอน้ำใจจากเพื่อนทุกคนที่รู้จัก ทั้งสมาชิกThailand Outdoor, ผู้อ่านเว็ป Blue Planet และ
เพื่อนฝูงที่ทำงานให้ช่วยกันรวบรวมเสื้อผ้า, เครื่องกันหนาว, หนังสือที่เป็นประโยชน์ และของใช้จำเป็นอื่นๆที่ไม่ใช้
้แล้วเพื่อจะส่งไปแจกจ่ายให้เด็กๆและชาวบ้านที่นั่น โดยผมเป็นผู้รวบรวมข้าวของเหล่านี้ไปมอบให้ที่โรงเรียน แม่หาดในช่วงเดือนมีนาคมของปี 2544 ที่ผ่านมา (อ่านรายละเอียดได้ในเรื่องของขวัญปีใหม่)
|