|
รถจี๊ปคาริบเบียนสีดำพาผมกับพี่เต็มไปตามเส้นทางระหว่าง อ. เชียงแสนสู่ อ. เชียงของ เกือบทุกครั้งใน
การเดินทางที่ผ่านมาผมมักทำหน้าที่เป็นคนขับ สิ่งแวดล้อมข้างทางที่ผมมองเห็นจึงมักจะมีแค่เพียงหลัก
กิโลเมตร ในใจผมก็เพียงแต่คิดคำนวณแต่ว่าว่าอีกไกลแค่ไหนถึงจะถึงจุดหมาย
ครั้งนี้นับว่าโชคดีที่ผมได้เป็นผู้โดยสาร อีกทั้งรถคันนี้ซึ่งออกแบบมาให้ใช้งานในทางป่าจึงไม่สามารถทำ
ความเร็วได้มากนักบนถนนหลวงที่คดเคี้ยวไปตามสันเขา ผมมีโอกาสที่จะสังเกตสิ่งต่างๆรอบข้างได้อย่าง
ชัดเจน
หมอกยามเช้ายังปกคลุมหนทางข้างหน้า ถนนเส้นเล็กๆเส้นนี้ลัดเลาะไปตามริมฝั่งแม่น้ำโขง หลายช่วงของ
แม่น้ำโขงไม่ได้เป็นแม่น้ำกว้างใหญ่อย่างที่เราเคยเห็นจนคุ้นตา แต่หากเต็มไปด้วยเกาะแก่งโตรกหินสวยงาม
บางช่วงเราก็ผ่านไปในชุมชนซึ่งมีบ้านปลูกอยู่เรียงรายอยู่สองข้างทาง ชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาดูแปลก
ตาสำหรับคนที่ไม่ได้ออกจากเมืองใหญ่มานานหลายเดือนอย่างผม หลายครอบครัวจับกลุ่มกันก่อไฟผิงไล่
ความหนาวอยู่กลางลานบ้าน หลายคนเดินแบกจอบเสียมออกไปเริ่มชีวิตประจำวันของเขาในไร่นา ภาพเหล่า
นี้เป็นสิ่งที่ผมไม่ได้ผมเห็นบ่อยนักแม้กระทั่งในการเดินทางในช่วงหลังๆเพราะ"ความเจริญ" ดูเหมือนจะ
เข้าไปถึงทุกๆที่
|
