Home

ปีนี้ น่าจะเป็นปีที่คนกรุงเทพฯ ได้สัมผัสลมหนาวอีกคราวหนึ่ง ที่ถึงจะไม่หนาวมาก แต่ก็หนาวกำลังดีแล้วสำหรับ
ชั้น และปีนี้ ก็เป็นปีที่ได้ฤกษ์เบิกทาง ไปแอ่วเมืองปายกันซะที หลังจากที่ "ปายม่ายถึง"  มาแล้ว 3 ปี

ก่อนไป ชั้นไม่ได้กะเกณฑ์วางแผนอะไร เนื่องจากเอือมระอาการวางแผนที่ต้องเผชิญอยู่ในชีวิตงานประจำวัน ครั้ง
นี้เลยไปแบบไม่มีแผน  และด้วยเหตุผลนี้เองที่ทำให้ชั้นต้องนั่งตัวโยก โคลงเคลง ผ่านพันแปดร้อยโค้ง อยู่บนรถ
ทัวร์สายกรุงเทพฯ - แม่ฮ่องสอน ยาวนานถึง 22 ชั่วโมง จนมาตาสว่างเมื่อถึงปายว่า "อีน้องเอ๋ย น้องควรจับรถ
จากกรุงเทพฯไปเจียงใหม่ แล้วค่อยต่อรถไปปาย จะสะดวกโยธินกว่า ที่สำคัญใช้เวลาไม่ถึง 22 ชั่วโมง !!"  แต่ถึง
จะมารู้ทีหลัง  อย่างน้อย 22 ชั่วโมงแลกกับโค้งแม่งูก็ดุดัน มันดีปะไร

จากคำแนะนำให้ไปพักที่นั่น ที่นี่ บ้างเพราะติดริมแม่น้ำปาย บ้างเพราะวิวสวย และด้วยเหตุผลอื่นๆ ปรากฎว่า
เมื่อไปถึง ที่พักต่างๆที่ถูกโฆษณาไว้ กลับไม่มีที่ว่างให้ชั้นได้ซุกหัวนอน เนื่องจากเป็นช่วงฝรั่งครองเมือง หลาย
คนเตือนมาก่อนแล้วว่า ปายก็งั้นๆ ไม่ต่างจากถนนข้าวสาร เพียงแต่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากกว่ามาก
"ชั้นเองก็เห็นว่าจริงอยู่ แต่ยังตื่นตาตื่นใจ เพราะบรรยากาศดูแสนจะอบอุ่นแม้จะหนาวเหน็บด้วยอุณหภูมิ และ
ฝรั่งที่ปาย ก็ต่างจากฝรั่งที่ถนนข้าวสารอยู่บ้าง ตรงที่มาเพื่อต้องการสงบเงียบมากกว่าตึงตัง"

ปาย ริเวอร์ ฮิลล์
ที่นี่แหละ สวรรค์บ้านนา บนดอย สำหรับชั้น ปาย ริเวอร์  ฮิลล์ ซ่อนตัวอยู่บนเนินเขา แต่ก็ไมได้ไกลไปจากตัวเมือง
เท่าไหร่นัก  มีกระต๊อบไม้ไผ่อยู่ไม่น่าจะเกิน 10 หลัง ส่วนหนึ่งติดริมแม่น้ำปาย ส่วนหนึ่งอยู่ตามไหล่เนินเขา ต้อง
เรียกว่ากระต๊อบของแท้ และไม่ได้มีเครื่องอำนวยความสะดวกใดๆ นอกจากฟูก หมอน และผ้าห่มนวมกันหนาว
แต่จากประสบการณ์ เชื่อว่าผ้าห่มนวมไม่สามารถช่วยกันหนาวซักเท่าไหร่ พอตกดึก ลมหนาวไม่เกิน 10 องศาก็
สามารถแทรกตัวผ่านรอยแยกของไม้ไผ่ แวะเวียนมาทักทายได้ตลอดคืน แถมยังทิ้งน้ำค้างชื้นๆฝากไว้บนหัวเรา
อีกด้วย

สำหรับคนที่ชอบอาบน้ำยามหน้าหนาว ยกเว้นชั้น ก็จะมีโอกาสแหงนหน้ามองดาว และอาบแสงจันทร์ พร้อมๆกับ
อาบน้ำได้อีกต่างหาก ด้วยสภาพของห้องน้ำรวม ที่แอบเปิดหลังคาเล็กๆ พอให้เห็นท้องฟ้า สยิวน่าดู

ปายในม่านหมอก
3 วันแรก ไม่ยักกะมีหมอกมาให้เห็นอย่างที่พี่เปรม เจ้าของเกสต์ เฮาส์บอก แต่พอมาถึงวันที่ 4 พี่เปรมก็เดินมาเคาะ
ประตู บอกให้ออกมาดูหมอก แหม ! หมอกของแท้ สวย ชื่นใจอย่างนี้นี่เอง ทั้งๆที่เป็นคนขี้เซา แต่อากาศสะอาดๆกับ
หมอกจางๆ กลับทำให้เราตื่นได้เร็วขึ้น โชคดีเหลือเกิน ที่กระต๊อบที่พักอยู่ติดกับริมปายพอดี สายน้ำและสายหมอก
เคลื่อนตัวมาบรรจบกัน งดงามเกินคำบรรยาย

หลังจากชื่นชมกับหมอกจนชื่นมื่น เลยตัดสินใจเดินลัดเลาะผ่านไร่กระเทียมตัดเข้าเมือง เสพสุขให้เต็มปอด พอดี
วันพฤหัสบดี ที่นี่จะมีตลาดนัด อันที่จริงก็ไม่ได้ต่างจากตลาดนัดชาวบ้านทั่วๆไป แต่ชั้นก็ยังอยากไปสัมผัสลมชีวิต
ของคนเมืองปายอยู่ดี

สายๆ แวะไปจิบกาแฟกรุ่นๆ กับไข่กระทะรองท้องที่ all about coffee เป็นร้านกาแฟเล็กๆ น่ารัก และรู้สึกอบอุ่นอย่าง
บอกไม่ถูก อาจจะเป็นเพราะความรักของคู่เจ้าของร้านที่มีให้แก่กัน มันแผ่ขยายส่งมาถึงชั้นได้

และถนนสายนี้ (เสียดายที่ลืมจำมาว่าชื่ออะไร) น่าจะเป็นถนนในย่านเมือง ที่ชั้นถูกใจที่สุด เพราะนอกจากร้านกาแฟ
น่ารัก ที่อุตส่าห์แบ่งเนื้อที่ให้กับการแสดงงานศิลปะแล้ว  ระหว่างทางของถนน ก็จะมีร้านขายโปสการ์ดให้เลือกดูจน
ลานตา ถึงแม้จะรู้สึกว่ามันราคาแพงไปนิด แต่ก็ได้ติดไม้ติดมือมาบ้าง

ปาย เป็นเมืองเล็กๆ ซ่อนตัวอยู่ไกลถึงแม่ฮ่องสอน ห่างจากเมืองศิวิไลซ์ หลายพันกิโลแม้ว แปลกที่ใครๆก็ไม่รู้กลับ
หลั่งไหล ข้ามน้ำ ข้ามฟ้า ข้ามทะเล มารวมตัวกันที่นี่ เหมือนนกที่อพยพหาถิ่นในช่วงหน้าหนาว เหมือนใครบางคนที่
อยากจะมานอนหนาวที่ปาย เหมือนใครบางคนที่อยากจะมาพบใครให้หายหนาว เหมือนใครบางคนที่อยากมาแอบ
เหงาเพียงคนเดียว เหมือนใครบางคนที่อยากจะมาพบใครให้หายเหงา  และเหมือนใครบางคนที่เดินทางมาเพียงเพื่อ
ทำความรู้จักตัวเองไกลถึง ปาย

เรื่องราวของเมืองปาย ฉบับนี้ ขอนำเสนอภาพประทับใจบางมุมเล็กๆ เท่านี้พอดีว่า เนื่องจากถ้าหากจะพูดถึงสถานที่
ท่องเที่ยวอื่นๆอีก เชื่อว่า คงซ้ำไปซ้ำมากับปายของใครอีกหลายคน ไม่ว่าจะเป็น โป่งน้ำร้อน ,น้ำตกหมอแปง ,ร้านบี บ็อบ
 ฯลฯ เกรงว่าจะบรรยายได้ไม่งามเท่า

เอาเป็นว่า สุขจริง ๆ

"บุญรักษา"

กาเหว่า

ธันวาคม 2547

คุยกันรอบกองไฟ

เซ็นสมุดเยี่ยม

สมัครสมาชิก Thailand Outdoor ฟรี