“มนุษย์เดินช้าที่ หิมาลัย”

0
2752

ตอนที่ 1 : “วันแรกก็ไม่ง่าย กว่าจะได้พบเธอเนปาล”

IMG_0541

วันแรกของการเดินทาง ตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับ ตื่นแต่เช้าแบกเป้ออกจากบ้านด้วยรอยยิ้ม นั่งเครื่องไปด้วยอารมณ์ชื่นบาน อีกแค่ 10 นาที เราจะถึงท่าอากาศยานไตรภูวัน ประเทศเนปาล แต่ด้วยสภาพอากาศที่กำลังเกิดพายุฝนอยู่เหนือน่านฟ้าของประเทศเนปาล ทำให้เครื่องบินของเราที่กำลังจะลงจอด ต้องบินวนอยู่เหนือสนามบินร่วมชั่วโมง เครื่องวูบขึ้นวูบลงเหมือนเล่นรถไฟเหาะ จากที่ดูเหมือนสนุกในครั้งสองครั้งแรก เมื่อเวลาผ่านไปเนิ่นนาน อาการวูบไปมาหรือที่เรียกกันแบบเข้าใจง่ายๆ ว่าเครื่องตกหลุมอากาศนั้น เริ่มทวีความรุนแรงหลายต่อหลายครั้ง ผู้โดยสารเริ่มกรีดร้องกันเสียงดังด้วยความกลัว จากตอนแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอมันเริ่มหนักๆ เข้า ภาพบรรยากาศตอนเครื่องกำลังจะตกในหนังหลายต่อหลายเรื่องที่เราชอบดู เริ่มดูเหมือนเหตุการณ์ที่เรากำลังเจอในขณะนี้จริงๆ หลังจากกัปตันอดทนอยู่เนิ่นนาน ก็ยังไม่มีวี่แววว่าพายุจะเบาบางลง  สุดท้าย กัปตันติดสินใจประกาศขอนำเครื่องเปลี่ยนทิศหันหัวกลับกรุงเทพบ้านเราอีกครั้ง!! เป็นอันว่า วันนี้เราได้นั่งเครื่องบินวนดูยอดเขาเล่นไปหนึ่งวันเต็มๆ


IMG_0542 IMG_0543

เช้าวันที่สอง เรากลับมาที่เก้าอี้หมายเลขเดิมบนเครื่องบินลำเดิม อาหารบนเครื่องแบบเดิม บรรยากาศแบบเดิม และบินวนอยู่เหนือท่าอากาศยานไตรภูวันอีกเหมือนเดิม

IMG_0549

หลังจากเครื่องสั่นไปมาให้เลือดพอสูบฉีด 30 นาทีต่อมา เครื่องที่เรานั่งมาครั้งที่สองก็สามารถเอาล้อแตะที่รันเวย์สั้นๆ ในสนามบินเล็กๆ แห่งนี้ได้สำเร็จ แค่เดินทางมาให้ถึงจุดเริ่มต้นก็ไม่ง่ายซ่ะแล้ว หลังจากผ่านความลุ้นระทึกมาร่วม 10 ชั่วโมง เมื่อเท้าเราได้ก้าวขาออกมานอกสนามบิน นั่นแหล่ะคือก้าวแรกของทริปนี้

IMG_0551 IMG_0552

หลังจากที่เราก้าวเท้าแรกออกมาจากสนามบิน ภาพแรกที่เห็นคือ “คน” ที่เยอะมากกกกก ต่างคนต่างชูป้ายตามหาลูกค้าโรงแรมของตัวเอง พร้อมเสียงตะโกนเรียกชื่อนับร้อยชื่อที่ปะปนกันในอากาศจนจับใจความไม่ได้สักชื่อ เราเดินทำหน้างงๆ อยู่สักครู่ ก็มีหนุ่มหน้าคมเดินถือป้ายชื่อเราตรงดิ่งมาถาม “katai? pun?” เราตอบเกือบพร้อมกัน “yes!” เจ้าของป้ายชื่อเดินนำเราไปที่รถเพื่อเดินทางไปโรงแรม ในช่วงที่เรากำลังเดินตามเค้าต้อยๆ อย่างว่าง่าย ต่ายหันไปถามพี่ปั้นด้วยความสงสัยว่า “นี่พี่ใส่ชื่อ Katai&pun แบบนี้เลยเหรอ แล้วเค้าจะอ่านออกมั้ย” พี่ปั้นตอบว่า “แล้วคิดว่าใส่ชื่อจริงเค้าจะอ่านออกเหรอ” “เออออออ จิง ปิดประเด็น” ไม่น่าถามเลยกรู – -”

IMG_0553

“หนุ่มหน้าเข้มที่มารับเราจากสนามบินไปโรงแรมในเมือง Kathmandu”

IMG_0554

IMG_0556

“จราจรในเมือง Kathmandu ที่ติดไม่แพ้กรุงเทพบ้านเรา คนขับบอกว่ารถติดเป็นปกติแบบนี้อยู่แล้วทุกวัน”

IMG_0555

เราจองโรงแรมไว้ล่วงหน้าแล้วจากเมืองไทย แต่ไม่คิดว่าโรงแรมจะอยู่ใจกลางแหล่งช็อปปิ้งอย่าง ย่านทาเมล แบบกลางย่านขนาดนี้ รอบโรงแรมของเราจึงเต็มไปด้วยเสียงอื้ออึง แตรรถที่ดังจนแสบแก้วหู คนจูงจามรีเดินกลางถนน รถยนต์ มอเตอร์ไซน์ จักรยาน แล้วก็คน คน คน คน เต็มไปหมด ในช่วงครึ่งชั่วโมงแรกเรายืนมองสิ่งรอบตัวแบบงงๆ ตื่นเต้นกับความรู้สึกใหม่รอบตัว แต่เมื่อเราใช้เวลาร่วมกันสักระยะ เสียงแตรที่แหลมบาดหู กลับหายกลืนไปกับเสียงลม ผู้คนที่เคยวุ่นวายกลับกลายเป็นภาพที่ชินตา ทาเมล ที่ดูไม่เป็นมิตร เริ่มขยับมาใกล้ จนสุดท้ายถึงขั้นคล้องแขนเป็นเพื่อนสนิทกันไปได้แบบใช้เวลาแค่ซดกาแฟหมดไป 2 แก้วเท่านั้น

ก่อนที่เราจะเดินเล่น หรือทำกิจกรรมอื่นใด สิ่งแรกที่เราต้องทำคือ ตามหาสถานที่ออกใบอนุญาติการเดิน trekking ในอุทยานแห่งชาติ Sagamatha ซะก่อน นักเดินทางทุกคนที่ต้องการเดิน trekking สู่ ABC EBC หรือเส้นทางใดก็ตามในเทือกเขาเอเวอเรส ต้องมาลงทะเบียนเพื่อแสดงตัวตนและจ่ายค่าธรรมเนียมแพงหูฉี่ที่นี่ (ประมาณ 8,890 รูปี) และ Trekking pass เล่มนี้ต้องติดตัวเราไปตลอดทริป เพราะระหว่างทางที่เราเดินจะเจอจุดตรวจ Trekking pass อยู่แทบตลอดทาง เพื่อยืนยันตนว่าคุณกำลังอยู่ในบริเวณไหนของอุทยาน เพราะจริงๆ แล้วเส้นทางนี้ยังเต็มไปด้วยอันตรายและมีนักเดินหายตัวไปบ่อยครั้ง Trekking pass เล่มนี้จึงมีความสำคัญในเรื่องของความปลอดภัยของตัวคุณเองระหว่างที่อยู่ในเส้นทางนี้

หลังจากได้ Trekking pass มาอยู่ในมือเป็นที่เรียบร้อย ก็ถึงเวลาเที่ยวเล่นในเมืองของเราล่ะ

“Himalayan Java Coffee” กาแฟร้านโปรดของเราใน Kathmandu 
IMG_0564

ในย่านทาเมลที่คลาคล่ำไปด้วยสินค้าให้ช็อปแบบละลานตาแล้วนั้น ทาเมลยังมีร้านกาแฟรสเยี่ยม ราคาไม่แพงซ่อนตัวอยู่ เราใช้เวลาอยู่ที่ร้านนี้หลายชั่วโมงเพื่อทวนแผนการเดินทางของพรุ่งนี้อีกครั้ง และ list รายการของที่เราต้องซื้อเพิ่มอีกหลายชิ้น (ซึ่งของที่ว่าเหล่านั้นหาได้อย่างง่ายดายในทาเมล) เพราะทาเมลถือว่าเป็นแหล่งที่มีร้านจำหน่ายเสื้อผ้า อุปกรณ์เดินป่า trekking เป็นจำนวนมาก มีทั้งสินค้ามือหนึ่งราคาแพง มือสองราคาถูก หรือของเลียนแบบที่หาซื้อได้ง่ายพอกันอยู่เกลื่อนถนน
IMG_0565

IMG_0559

“Americano แก้วนี้ราคา 110 รูปี หรือประมาณ 38 บาทเท่านั้น”

IMG_0560 IMG_0562

“ศึกษาแผนที่การเดินทางอย่างจริงจังอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มเดินจริงวันพรุ่งนี้”
IMG_0563

เย็นวันนั้นเราเดินเที่ยวเล่นอยู่ใน Kathmandu ได้หนึ่งเหนื่อย ก็ต้องตัดใจลากตัวเองกลับโรงแรมเพื่อจัดของเตรียมตัวเดินทางในวันพรุ่งนี้แต่เช้าตรู่ ของถูกจัดลงกระเป๋าเรียบร้อย แต่ตัวเรายังนอนตาใสแจ๋วด้วยความตื่นเต้น

“พรุ่งนี้เราก็ได้เจอกันแล้ว Hiramaya”

**ติดตามตอนต่อไปที่นี่ เร็วๆ นี้ค่ะ**

Rabbit